Przyznajemy, tytuł naszego tekstu jest świadomie prowokacyjny
Nie oznacza oczywiście, że jasnogórska ikona ma w sobie cokolwiek „hitlerowskiego”. Przeciwnie, chodzi o ukazanie próby uprowadzenia jej wizerunku i zmuszenia go do służby w propagandzie III Rzeszy.
W 1939 roku niemiecki medalier Karl Goetz stworzył srebrny medal przedstawiający Matkę Boską Częstochowską oraz ukoronowanego polskiego orła, na którego piersi umieścił swastykę. Zrobił to krótko po napaści Niemiec na Polskę, zajęciu Częstochowy i rozpoczęciu okupacji miasta. Czyli najpierw Niemcy przyszli więc jako najeźdźcy, potem przedstawili się jako opiekunowie, a na potwierdzenie swojej szlachetności wybili medal. Wyjątkowa bezczelność!
Medal ma około 36 milimetrów średnicy i znany jest między innymi w srebrze próby 900. Na rancie srebrnych egzemplarzy widnieje oznaczenie Bawarskiej Mennicy Głównej, a inicjały K.G. jednoznacznie wskazują autora – Karla Goetza. W katalogu jego prac obiekt figuruje pod numerem Kienast 562.
Na jednej stronie medalu widnieje wizerunek Matki Boskiej z Dzieciątkiem oraz napis: "GNADENBILD VON TSCHENSTOCHAU – 1939" czyli "Cudowny obraz z Częstochowy – 1939”. Na drugiej stronie umieszczono ukoronowanego orła polskiego ze swastyką (sic!) na piersi. W otoku biegną słowa: "UNVERSEHRT UNTER DEUTSCHEM SCHUTZ" czyli „Nienaruszony pod niemiecką ochroną”.
Obie strony medalu tworzą więc jedno propagandowe zdanie: "Cudowny obraz z Częstochowy – nienaruszony pod niemiecką ochroną." Brzmi niemal jak komunikat troskliwego konserwatora zabytków. Problem w tym, że owym „konserwatorem” była armia rozbójniczego państwa, które właśnie napadło na Polskę. To trochę tak, jakby włamywacz po wtargnięciu do cudzego domu wystawił sobie dyplom wdzięczności za to, że nie rozbił wiszącego na ścianie obrazu.
Najpierw Wehrmacht, potem „opieka”
Region częstochowski od pierwszych dni wojny był terenem ciężkich walk. Broniąca go polska 7. Dywizja Piechoty, zagrożona okrążeniem, wycofała się z miasta w nocy z 2 na 3 września 1939 roku.
Rankiem na przedmieścia wkroczyły pododdziały niemieckich 14. i 46. Dywizji Piechoty Wehrmachtu. Wreszcie mniej więcej w południe Częstochowa została zajęta przez 46. DP.
Pierwszy dzień okupacji minął bez większych incydentów. Następnego dnia, 4 września, nastąpił jednak „krwawy poniedziałek”, jedna z największych zbrodni Wehrmachtu na polskiej ludności cywilnej podczas kampanii wrześniowej. Po chaotycznej strzelaninie Niemcy spędzili na place i ulice tysiące mieszkańców. Ludzi zmuszano do wielogodzinnego stania z podniesionymi rękami lub leżenia twarzą do ziemi.
Żołnierze 42. i 97. Pułku Piechoty rozpoczęli egzekucje w kilku punktach miasta. Dotąd udokumentowano około 230 zabitych, choć niektóre szacunki mówią nawet o 670 ofiarach. Wśród zamordowanych byli mężczyźni, kobiety, dzieci. Polacy i Żydzi. W tym kontekście napis na medalu „pod niemiecką ochroną” brzmi jak wyjątkowo perfidnie ponury dowcip.
